Veelgestelde vragen over Beleid oeververdedigingen

Een oeververdedigingswerk beschermt de rand van een sloot, kanaal of ander water. Voorbeelden zijn beschoeiingen, kademuren en damwanden. Ze helpen om afkalving (wegspoelen van grond) en verzakkingen te voorkomen.

Het beleid geldt alleen voor hoofdwatergangen. Dit zijn grote wateren die belangrijk zijn 
voor de afvoer en aanvoer van water. Het waterschap voert hier het reguliere onderhoud 
(maaien en baggeren) uit.

De basisregel is: degene die het oeververdedigingswerk nodig heeft, moet het onderhouden. Dat kan zijn: 

• het waterschap
• de eigenaar van de grond: als het oeververdedigingswerk nodig is om het eigen 
  perceel te beschermen.
• beiden: als allebei de partijen belang hebben bij het oeververdedigingswerk.

Dit staat in de onderhoudslegger. Dit is een kaart waarop je kunt zien wie welk onderhoud moet doen. Een digitale leggerkaart waarop de oeververdedigingswerken staan zal worden gepubliceerd in 2027. 

Het waterschap is verantwoordelijk als: 

• het oeververdedigingswerk nodig is voor de bescherming van een dijk 
  (waterkering)
• de watergang te smal wordt als de oever inzakt. Voor de aan- en afvoer van water 
  moet de watergang voldoende breed en diep zijn (doorstroomprofiel)
• er een maaipad van het waterschap ligt. Het waterschap gebruikt het maaipad 
  voor het onderhoud (maaien en baggeren) van de watergang.

De eigenaar is verantwoordelijk als het oeververdedigingswerk nodig is om: 

• zijn grond te beschermen tegen afkalving
• een gebouw of bouwwerk te beschermen tegen verzakking

Dan is er een gedeelde onderhoudsplicht en delen het waterschap en de eigenaar van de grond de kosten. Het waterschap betaalt het deel dat nodig is voor het waterbeheer. Wil de eigenaar een sterkere oplossing? Dan betaalt hij de extra kosten.

Nee. Het gaat niet om eigendom, maar om wie belang heeft bij het oeververdedigingswerk.

Het is mogelijk dat jij dan toch verantwoordelijk bent voor het onderhoud. Dat hangt af van het belang dat jij hebt of het waterschap heeft bij het oeververdedigingswerk. 

In het verleden is niet overal vergunning voor aangevraagd. Ook werd niet alles goed vastgelegd door het waterschap.

We zoeken uit wie verantwoordelijk is voor het onderhoud van oeververdedigingswerken en dit leggen we vast in onze onderhoudslegger. Dit is een mooi moment om u meteen te informeren over hoe het zit met deze verantwoordelijkheid. U hoeft nu niets te doen, we brengen alleen de informatie op orde.

Nee, je kunt er dan voor kiezen het oeververdedigingswerk niet meer te onderhouden. Onderhoud is dus niet verplicht als je er geen belang bij hebt.

Als vervanging nodig is zal het waterschap met je in gesprek gaan. Het waterschap draagt het oeververdedigingswerk in goede staat over. Dit betekent dat het oeververdedigingswerk, indien nodig, op kosten van het waterschap wordt vervangen voordat jij onderhoudsplichtig wordt. 

 De regels hiervoor staan in de Waterschapsverordening. Je kunt contact opnemen met het team Vergunning en Handhaving van het waterschap. Zij bekijken wie onderhoudsplichtig is en welke regels gelden. Je hoeft niet te wachten op de actualisatie van de legger.

Ja, meestal wel. Je hebt een vergunning nodig als je een oeververdedigingswerk wilt aanleggen, vervangen of aanpassen. In de vergunning leggen wij vast wie verantwoordelijk is voor het onderhoud. Soms wordt een vergunning geweigerd, bijvoorbeeld als de watergang te smal wordt of de waterkwaliteit verslechtert. Je hebt geen vergunning nodig als je een bestaand oeververdedigingswerk gaat onderhouden of herstellen, zonder constructieve wijzigingen.

Het waterschap onderhoudt de hoofdwatergang en de daarbij behorende oevers. Het waterschap is alleen verantwoordelijk voor de aanleg en onderhoud van een oeververdedigingswerk als het waterschap dit nodig heeft voor het waterbeheer. Het waterschap kijkt samen met jou naar een oplossing. Soms is een natuurvriendelijke oever mogelijk. Als een oeververdediging nodig is, betaalt het waterschap alleen het deel van de kosten dat in zijn belang is.

Dit is een oever met een flauwe helling (talud) die goed is voor planten en dieren. Oever- en waterplanten krijgen meer ruimte. Dieren zoals hazen, kuikens en andere kleine dieren kunnen gemakkelijker uit het water weer de oever op.

Een KRW-oever (Kaderrichtlijn Water) is een specifieke vorm van een natuurvriendelijke oever, waarbij vooral de overgang land-water en de ondiepe waterzone belangrijk zijn voor de ecologische waterkwaliteit.

Het waterschap wil veilige én natuurvriendelijke oevers. We vervangen niet automatisch oude beschoeiingen, maar kijken eerst naar duurzame alternatieven zoals een natuurlijke oever.